امروز در تقویمِ خاطراتِ این سرزمین، نامی میدرخشد که تعبیرِ عجیبی از «تضادهای زیباست»؛ مردی که همسفرِ قلم بود و همسنگرِ تفنگ؛ شهید چمران.
میگوییم «چمران»؛ و بلافاصله تصویرِ مردی در ذهنمان نقش میبندد که در کلاسهای درسِ فیزیکِ دانشگاههای معتبر جهان، معادلاتِ پیچیده را حل میکرد، اما وقتی پای دفاع از خاک و ناموس و عقیده به میان آمد، پشتِ پا زد به همهی آن میز و صندلیها و راهیِ دهلاویه شد.
او مصداقِ کاملِ «عارفِ جنگجو» بود؛ کسی که شبها در محرابِ عبادت، اشکهایش گونههایش را خیس میکرد و روزها در میدانِ نبرد، همچون کوهی استوار، دشمن را به زانو درمیآورد.
چمران به ما آموخت که برای سربلند بودن، لزوماً نباید از دنیا برید، بلکه باید دنیا را زیر پا گذاشت و به قلههای انسانیت رسید.
او میگفت: «خدایا، مرا بهخاطرِ کوتاهیهایم در راهِ تو ببخش، اما من در راهِ تو، همهی هستیام را به میدان آوردم.»
امروز برنامه را تقدیم میکنیم به روحِ بلندِ دکتر مصطفی چمران؛ مردی که نهتنها در تاریخِ جنگ، که در تاریخِ اخلاق و عرفانِ ما، همیشه زنده است.
میگوییم «چمران»؛ و بلافاصله تصویرِ مردی در ذهنمان نقش میبندد که در کلاسهای درسِ فیزیکِ دانشگاههای معتبر جهان، معادلاتِ پیچیده را حل میکرد، اما وقتی پای دفاع از خاک و ناموس و عقیده به میان آمد، پشتِ پا زد به همهی آن میز و صندلیها و راهیِ دهلاویه شد.
او مصداقِ کاملِ «عارفِ جنگجو» بود؛ کسی که شبها در محرابِ عبادت، اشکهایش گونههایش را خیس میکرد و روزها در میدانِ نبرد، همچون کوهی استوار، دشمن را به زانو درمیآورد.
چمران به ما آموخت که برای سربلند بودن، لزوماً نباید از دنیا برید، بلکه باید دنیا را زیر پا گذاشت و به قلههای انسانیت رسید.
او میگفت: «خدایا، مرا بهخاطرِ کوتاهیهایم در راهِ تو ببخش، اما من در راهِ تو، همهی هستیام را به میدان آوردم.»
امروز برنامه را تقدیم میکنیم به روحِ بلندِ دکتر مصطفی چمران؛ مردی که نهتنها در تاریخِ جنگ، که در تاریخِ اخلاق و عرفانِ ما، همیشه زنده است.
صداها
-
عنوانزماندریافت
-
15:53
تصاویر
دیدگاه خود را بنویسید
دیدگاه
دیدگاه خود را بنویسید
دیدگاه

