ترانههای برنامهی «پنجره های شادی»
آهنگ ها
-
عنوانزماندریافت
-
1:23بو می کشم زمین روبو می کشم هوا روگل ها و باغچه ها رواینجا دارم یه بیلیکه می گه او به بوبوهر چیزی بویی دارهیا خوش بوئه یا بدبوداره میاد یه بوییچه خوبه بوی غذاسباید بریم دنبالشیا اینجا و یا اونجاسحالا که بوبو هستمبو می کشم هوا روبو می کشم زمینواینجا و اونجاها رو
-
1:26یک گل زیبا اینجا می خنده توی صحرانگاه کنین چه زیباستخونه ی شاهپرک هااگه که گل نخندهنمی خونه پرندهدنیا با گل قشنگهبا گل ها رنگارنگهآی خنده خنده خنده گل باشه با پرنده
-
1:45سال دیگه دادا جانمی ره کجا؟ دبستاندادا می ره دبستاننشسته بوبو حالااینجا کنار دادابوبو برای دادامی خره کیف زیبایه دفتر و یک کتابدستمال و لیوان آبدادای خوب و تمیزخوب می شینه پشت میزدرسشو خوب می خونهکه بی سواد نمونههر کی که درس نخونهاون بی سواد می مونه
-
1:41سلام یعنی سلامتیادت باشهوقتی بزرگترت اومدزودتر بگی سلام سلامشیر نمی دونه زنبورمی خواد اونو نیش بزنهمی گه سنجاب قبل از همه باید سلام یادش نرهمنم می گم کوچیکترا باید ادب داشته باشندستمالشون رو وردارنباید غذاشونو هورت نکشنهر چیزی اندازه دارههر چی می گم گوش نمی دهدادا جونم بخشیدمتمریض میشم بسه دیگهاینو فقط یادت نرههر چیزی آدابی دارهتازه برای هر کسیادب بزرگی میاره
-
2:03منم منم جناب شیرهمیشه آواز می خونمخوندن آواز کار مناین کارو من خوب می دونممن می تونم روی درختشاخه به شاخه بپرمگردو بچینم از درختبه لونه ی خود ببرمکار منم نقاشیهچیزهای زیبا می کشمبا این مدادای قشنگباغی ز گل ها می کشممنم کدوی تنبلمهمیشه کار من خوابهنصف شب و روزای منهمیشه این وقت خوابهمحل کار بندههمین جا پشت میزهمیاد تو مطب منهر کسی که مریضههر کسی کاری می کنهاون کاری رو که می تونهمشغول کاری میشه کهاون کارو بهتر می دونه
-
2:30این کدو تنبل ماستکه داره فریاد می زنهخوابیده اما توی خوابباز داره فریاد می زنهوقتی می ری به کمکشهمچین و همچون می کنهنق می زنه به جون مادل ما رو هی خون می کنهوقتی بیدار می شه می گهدیش دیش دردسر میادآبم بدین خواب اومده به چشم منیواش یواش آبم بدیناگه کسی کمک بخوادکمک بدین با دل و جوننه اون کدویی که همشخوابه میون چشم اوناین کدو تنبل ماچرت می زنه و داد می زنهبیخودی فریاد می زنهاز همه کمک می خوادبیخودی فریاد می زنه
-
1:55سنجابه باز نشستهاونجا کنار بوبوهر دوتاشون نشستنتو دشت پاک و خوش بوسنجابه و بوبو با همگردوی تازه دارندوتایی با حوصلهاونها رو می شمارن1 2 3 4 5 67 8 9 10یک و دو و سه و چهار تاچهار تا گردو اینجاستبوبو می گه به سنجابمال شما بفرماپنج و شیش و هفت و هشتاین گردوهای منهمن گردو رو دوس دارمآخ که چقد گشنمهسنجابه می گه نمی شهباز که دو تا می مونهاین دو تا رو کی می بره به خونهاینم نه و اینم دهیکی برای شمااون یکی گردو باشهبرای من و دادایک دو سه چهارپنج و شیش و هفت و هشتاینم نه و اینم دهآفتاب پریده از دشتبوبو می ره به خونهشعرای خوب می خونهسنجابه گردوهاشو زود می بره به لونه
-
1:29دوباره روی جنگلخورشید خانوم تابیدهگرمه هوا حسابیجنگل انگار خوابیدهدادا یواش تر بروکه شیره بیدار می شههم از من و هم از توحسابی بیزار می شهیواش برو که سنجابرو تاب شاخه خوابیدهمواظبه که آفتابروی سرش نتابهخواب توی چشم دکترشده تو گرما مهمونداد نزنی که فوریپر می زنه خواب از اونکدو در اون جا خوابهزبل در این جا خوابههر کسی توی خونه از دست گرما خوابهباید که ساکت باشیمموقع استراحتوقتی کسی خوابیدهاونو ناراحت نکن



کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان